SA PUSIKIT NA GABI

ni Elmer Yuri Arisgado

Madamot ang pagkakataon,

Hindi madalaw ng antok

Ang isipang ginagambala

Ng mga alingawngaw

At angasan ng mga kababata kong tambay sa labas.

Sa pusikit at lalim ng gabi:

Mayabang ang kislap ng mga bituin.

Pinapangalandakan ang kanyang katayugan

Habang ikinukumpara ang layo ng espasyong

Sa ami’y namamagitan.

Sa pusikit at lalim ng gabi:

Nagbabadya ang pagbuhos ng ulan

Mula sa salimbayan ng mga kulog

At tagiktik ng patak ng ambon sa bubungan.

Madamot ang pagkakataon,

Kung gagambalain ang pamamahinga 

Ng lamig,

angge,

singasing,

At paggambala ng ingay ng ulan sa pangangarap ko ng gising.

Hanggang kailan magtatagal itong aking paninimdim…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s